“Αυτό” λέγεται: Ηλιθιότητα

Ένοιωσα την ανάγκη να γράψω το παρακάτω άρθρο, όταν σε ένα σχόλιο κάπου στο Facebook, κάποια “γνωστή-άγνωστη” ανέφερε πως στο δημοτικό σχολείο της κόρης της, γιόρτασαν το Halloween.

1

Δε θέλω να γίνω ένας από αυτούς τους συνωμοσιολόγους, που βλέπουν “κάτι το παραπάνω” πίσω από το κάθε τι που συμβαίνει στον ευρύτερο κοινωνικό μας περίγυρο και γενικά στη χώρα μας και ενώ κυκλοφορούν -στον αέρα- αναφορές και φήμες περί εξάλειψης του ελληνικού έθνους, ώστε σε 500-1.000 χρόνια η Ελλάδα και οι κάτοικοί της να είναι απλά μια ανάμνηση και -ίσως- μια σύντομη ιστορική αναφορά, το όλο θέμα είναι δευτέρας σημασίας επειδή πολύ απλά… υπάρχουν/δεν υπάρχουν, όλοι αυτοί οι πανίσχυροι που θέλουν το κακό μας, θα τερματίσουν δεύτεροι στην κούρσα την εξάλειψης μας. Πρώτοι, θα τερματίσουμε…Εμείς!

Αν έχουμε μια βάρκα που μεταφέρει…. ας πούμε 50 άτομα. Χρειάζεται ένας μόνο ηλίθιος, να τραβήξει -από καθαρή ηλιθιότητα- την τάπα, για να μάθουμε ποιοι και πόσοι γνωρίζουν να κολυμπάνε. Αυτό ακριβώς γίνεται στη χώρα μας. Η βάρκα που μεταφέρει το ελληνικό έθνος είναι γεμάτη τάπες, που στην πρώτη ευκαιρία, θα βρεθεί κάποιος ηλίθιος να τραβήξει και δυστυχώς κανένας επιβάτης όχι μόνο δε γνωρίζει από κολύμπι, αλλά δεν υπάρχουν και σωσίβια. Θα μου πείτε τώρα… “αυτό σε πείραξε; Η βάρκα αυτή έχει στο τιμόνι, εδώ και 10ετίες, μια κυβέρνηση (ανεξαρτήτως το όνομα, τις πεποιθήσεις, την ιδεολογία, τους στόχους κλπ.) που απλά ακολουθεί οδηγίες πλεύσης ανάμεσα σε κοφτερά βράχια, παγίδες και ρουφήχτρες, προερχόμενες από τις όσες και όποιες δυνάμεις εκμεταλλεύονται τη χώρα μας. Αυτό είναι άλλο “καπέλο”. Θα ήθελα να ασχοληθώ -σε αυτό το άρθρο- με την εθελοντική βοήθεια που δέχονται οι όσοι θέλουν να καταστρέψουν τη χώρα, ομογενείς και μη (εφόσον όντως υπάρχουν και ισχύουν όλα αυτές οι συνωμοσίες) και καθαρά λόγω ηλιθιότητας, καταστρέφουν το έθνος μας. Αναφέρομαι στο μανάβη, το μπακάλη, τον καταστηματάρχη, τον όποιο και όποια θα βάλει έναν οβολό παραπάνω στην τσέπη τους, προωθώντας ξενόφερτες εμπορικές εορτές, καθαρά για προσωπικό οικονομικό όφελος. Τόνισα τη λέξη «εμπορικές», επειδή υπάρχουν δυο λογιών εορτές: Αυτές που “πουλάνε” και αυτές που δεν “πουλάνε”. Οι γιορτές που συμφέρουν οικονομικά το εμπορικό σύμπαν όχι μόνο της χώρας μας αλλά και γενικά παγκοσμίως, είναι οι ξενόφερτες (αγγλό-αμερικάνικες) γιορτές, όπως τα αμερικάνικα Χριστούγεννα, τα οποία έχουν αφομοιωθεί στο μέγιστό τους από τον ελληνικό λαό, ο -κατά φαντασίαν- άγιος Βαλεντίνος και η τελευταία καταχώρηση στη λίστα… Χάλογουιν (ή χέλογουιν… όπως τέλος πάντων σας αρέσει πιο πολύ η “ελληνιστή” του Halloween). Ένα αναμενόμενο επόμενο βήμα, στη βλακώδη ξενομανία του Έλληνα. Και γιατί όχι; Αφού οι δικές μας Απόκριες είναι “ντεμοντέ”… είναι υποδεέστερες, τα κοστούμια του Halloween είναι καλύτερα (και ακριβότερα), η διασκέδαση του Halloween είναι πιο διασκεδαστική από τις παραδοσιακές Απόκριες και η τηλεόραση να… “βαράει” από πάνω με σχετικές αναφορές και διαφημίσεις. Και φυσικά, τα “πρόβατα” του Ελλαδιστάν, να τρέξουν να βοσκήσουν το “καλύτερο” και “ανώτερο” ξενόφερτο χόρτο που όλος τυχαίος φυτρώνει ακριβώς κάτω από μια αστραφτερή γκιλοτίνα παγκοσμιοποίησης.

2

Ένας πολύ σημαντικός παράγοντας που χαρακτηρίζει όλα τα έθνη του πλανήτη μας, είναι τα ήθη και έθιμά τους. Η παραδόσεις του κάθε λαού, καταλαμβάνουν ένα μεγάλο κομμάτι της πίτας που αποκαλείται «ταυτότητα» ενός έθνους. Όταν από το δημοτικό ακόμα, διδάσκεις τη διαγραφή αυτής της παράδοσης από το DNA των νέων γενεών, τότε τα 500-1.000 χρόνια που προ-ανέφερα, ίσως να είναι και υπερβολικά. Το “κακότερο” κακό όμως, είναι ότι η διαγραφή της εθνικής μας ταυτότητας μέσω της αδικαιολόγητης ξενομανίας, όχι μόνο δεν καταπολεμείται, αλλά καλωσορίζεται κιόλας, από τους πάντες. Η αντικατάσταση των ελληνικών Χριστουγέννων, όπου εορτάζονταν α) η γέννηση του Ιησού Χριστού στις 25 Δεκεμβρίου (για τους όσους θρσηκευόμενους) και β) ο Μέγας Βασίλειος ο Καππαδόκης1 την Πρωτοχρονιά (ιστορικό πρόσωπο, αν θυμάστε τα κάλαντα… “άγιος Βασίλης έρχεται από την Καισαρεία” και όχι την Αμερική), ήταν όχι μόνο καλοδεχούμενη, αλλά θεωρήθηκε αυτόματα και γελοία κάθε αντίσταση/αντιμετώπισή της. Έτσι, ο αρκετά μεγαλόσωμος “Σάντα”, θέλοντας -αναγκαστικά- δύο θέσεις στο λεωφορείο των Χριστουγέννων, εκτόπισε και το Χριστό και τον Άγ. Βασίλειο, που κάθονταν πλάι πλάι. Τα Χριστούγεννα πλέον, απλά ας μετονομαστούν σε κάτι “πιασιάρικο” και εννοείται ξενόφερτο, να τελειώνουμε μια και καλή.

Και για όλα αυτά, όπως και στο προαναφερθέν δημοτικό σχολείο, όπου ο εορτασμός του Halloween είτε ήταν πρωτοβουλία του δάσκαλου, του διευθυντή ή κάποιου ανώτερου (στην προκειμένου περίπτωση, ίσως να αξίζει να εξετάσουμε και το σενάριο της συνωμοσίας), αλλά όποιου ιδέα και να ήταν… καμία αντίδραση; Ένα γονέας… κάποιος… ; Τίποτα; Μα… Κατοικείται αυτή η πόλη;

Μας “φορτώσανε” κάποτε και τον υποτιθέμενο “άγιο” Βαλεντίνο. Μια εορτή που μηχανεύτηκε η αγγλική εκκλησία, για να “κουκουλώσει” μια αρχαία παγανιστική εορτή που “κρατούσε” μέχρι εκείνες τις μέρες και ενοχλούσε τους ιερατικούς κύκλους της εποχής. Αργότερα, τη σύνδεσαν στο ζευγάρωμα των πουλιών που λάμβανε μέρος εκείνες τις μέρες, πιο μετά κάποιος που γνώριζε τι σημαίνει καλό μάρκετινγκ, την πλάσαρε ως γιορτή των ερωτευμένων και αργότερα, έψαξαν και βρήκαν διάφορους Βαλεντίνους, ιστορικά πρόσωπα, όπως ο Βαλεντίνος της Ρώμης, για να θέσουν ένα πιο σοβαρό θεμέλιο στο όνομα και σημασία της εορτής. Σήμερα… πρέπει να περιμένεις εκείνη τη μέρα –μόνο-, για να πάρεις λουλούδια στην αγαπημένη σου… αν σου ζητήσει η ίδια να της πάρεις ένα μπουκετάκι, ή ένα απλό τριαντάφυλλο κάποια άλλη μέρα, έχεις μια καλή δικαιολογία να μην το κάνεις, «Sorry γλυκειά μου, δεν είναι ακόμα του Αγίου Βαλεντίνου». “Την πάτησες” κοπελιά.

Αν τελικά είναι όντως όλα μέρος μιας καλοστημένης μηχανής, δεν χρειάστηκε καν να τη βάλουν μπροστά. Έφτασε μόνο το να ρίξουν μερικούς σπόρους, τους οποίους οι Ελληνάρες, αντί να τους καταπατήσουν, τους πότισαν να μεγαλώσουν και τους καμαρώνουν κι’ από πάνω!

Ένας παιδικός μου φίλος, ιερέας σήμερα σε κάποια επαρχεία του Ελλαδιστάν, όταν τα περασμένα Χριστούγεννα, πρότεινε στους κατοίκους της ενορίας του, μια παραδοσιακή, ελληνική και ορθόδοξη “στροφή” στον εορτασμό των ημερών… πέσανε πάνω του να τον φάνε! “Τι είναι αυτά που λες…” Έλα ντε πάτερ…. Τι είναι αυτά που λες;

Ευτυχώς, η αντιμετώπισή αυτού του φαινομένου, της ξενομανίας, της προσπάθειας που γίνεται από τους ίδιους του Έλληνες (αλλά και ίσως από κάποιους άλλους) και γενικά της όλης βλακείας που χαρακτηρίζει το λυπητερό αυτό θέμα, είναι εύκολη και απλή: Αδιαφορία

Όταν ένα κατάστημα στολίζει τη Χριστουγεννιάτικη βιτρίνα του από τον Σεπτέμβριο και μέχρι τον Δεκέμβριο δεν πουλήσει ούτε ένα σοκολατένιο Σάντα, του χρόνου θα το καλοσκεφτεί πριν ανοίξει το κουτί με τα γιορτινά. Όταν μια καλοπληρωμένη χριστουγεννιάτικη τηλεοπτική διαφήμιση, 3 μήνες πριν τα Χριστούγεννα, δεν αποφέρει ούτε ένα ευρώ, του χρόνου, θα το καλοσκεφτεί ο οποιοσδήποτε καταστηματάρχης να επανεπενδύσει σε κάτι τέτοιο. Λιγότερες διαφημίσεις = λιγότερη ξενομανία. Λιγότερη τηλεόραση = λιγότερη ξενομανία.

Να θυμάστε πάντα

Η Ελλάδα, η Ελλάδα μας, έχει υπέροχες και πολυάριθμες γιορτές, ήθη και έθιμα που συνθέτουν όλα μαζί ένα ζηλευτό στέμμα, στολίδι στα πλούσια πανέμορφα μαλλιά της. Κάθε τόπος έχει κάτι ξεχωριστό να σου προσφέρει, ενδυμασίες, γεύσεις, φιλοξενία, γλέντια και χαράδες (που λέμε εμείς οι Πόντιοι), όλα αυτά είναι στοιχεία ανθρωπιάς. Μιας ανθρωπιάς που λείπει από τους βόρειο-ευρωπαϊκούς λαούς και θέλουν απεγνωσμένα να τη διαγράψουν από μέσα μας. Μην καταπατάτε τις αξίες της Ελλάδας, επειδή κάποιοι επιτήδειοι σας είπαν πως δεν είναι πια της μόδας. Εμάς δε μας ενδιαφέρουν οι μόδες, εμείς είμαστε διαχρονικοί, αιώνιοι, αυθεντικοί. Αφήστε να μας αντιγράφουν οι άλλοι, αυτοί που έχουν την ανάγκη μας, αυτοί που θέλουν τις παραλίες μας, τον ήλιο μας, τους φυσικούς μας πόρους, το γέλιο μας, αυτοί που στη γλώσσα τους δεν έχουν αντίστοιχο της λέξης: Φιλότιμο.

Το να τρέχουμε εμείς πίσω από αυτούς, το να τους προσκυνάμε, το να τους θεωρούμε καλύτερους και ανώτερους από εμάς, μόνο και μόνο επειδή είναι από άλλη χώρα… Συγνώμη, αλλά αυτό λέγεται: Ηλιθιότητα.

1. Ο Βασίλειος της Καισαρείας (330 1 Ιανουαρίου 379), γνωστός και ως Μέγας Βασίλειος ή Άγιος Βασίλης, ήταν Έλληνας επίσκοπος της Καισαρείας στην Καππαδοκία, Μικρά Ασία (στη σημερινή Τουρκία). Ήταν σημαίνων θεολόγος που υποστήριξε το Σύμβολο της Πίστεως και αντιτάχθηκε στις αιρέσεις της πρωτοχριστιανικής εκκλησίας, μεταξύ των οποίων και του Αρειανισμού. Επίσης, ήταν Πατέρας της Εκκλησίας και ένας από τους Τρεις Ιεράρχες, που θεωρούνται προστάτες της παιδείας. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία την Ιανουαρίου ενώ από το 1081 ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης Ιωάννης Μαυρόπους, θέσπισε έναν κοινό εορτασμό των Τριών Ιεραρχών, Βασιλείου του Μεγάλου, Ιωάννη Χρυσοστόμου και Γρηγορίου του Θεολόγου, στις 30 Ιανουαρίου ως προστατών των γραμμάτων και της παιδείας.

Πηγή: Wikipedia.org

One Response

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *