Η Ποινικοποίηση του Χαμόγελου

Στις μέρες μας, είναι λίγα αυτά που προσφέρονται χωρίς κάποια επιβάρυνση, μικρή ή μεγάλη. Ένα καλό παράδειγμα είναι οι ανθρώπινες αξίες όπως π.χ. η καλοσύνη, που… και δεν κοστίζει τίποτα, αλλά μόνο καλό μπορεί να κάνει, όχι μόνο σε αυτόν που τη λαμβάνει, αλλά και σε αυτόν που την προσφέρει.

Το ίδιο ισχύει και για το χαμόγελο. Έχει την ίδια επίδραση στην υγεία μας με ένα μήλο (ένα την ημέρα, το γιατρό τον κάνει πέρα) και επιπρόσθετα… κοστίζει λιγότερο από ένα μήλο. Κοστίζει όσο μια «καλημέρα», ένα «παρακαλώ», ή ένα «ευχαριστώ».

Κι’ όμως…. όλο και περισσότεροι άνθρωποι, σε καθημερινή βάση, χάνουν ο ένας μετά τον άλλον, την επιθυμία -αλλά όχι την ανάγκη- να χαμογελάσουν.

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι, αυτό-καταναλώνονται στα προβλήματα της εποχής μας, που λίγο-πολύ, συναντάμε πλέον σε κάθε σπιτικό του δυτικού πολιτισμού. Τα αφόρητα δάνεια, οι κάκιστες σύγχρονες οικογενειακές σχέσεις, το χαμηλό εισόδημα, οι –μη– ανθρώπινη επαφή (που πάει κατά διαόλου), η βαρετή και ανούσια επαγγελματική θέση που δεν οδηγεί πουθενά και αντίστοιχα, η έλλειψη κάποιας οποιασδήποτε επαγγελματικής θέσης… αυτά και πολλά άλλα, έχουν δημιουργήσει ένα είδος ψυχικής παρωπίδας που σε αναγκάζει να βλέπεις μόνο προς την κατεύθυνσή ενός άχρωμου και ανιαρού κόσμου, του οποίου τα όρια είναι μεν εύκολο να τα ξεπεράσεις, αλλά οι ψυχικές παρωπίδες είναι σφιχτά δεμένες και δεν σου επιτρέπουν να δεις παρά μόνο αυτό που “επιτρέπεται” να δεις. Το «έτσι κι’ έτσι», το «ας τα λέμε καλά», το «πού θα πάει, θα φωτίσει και για ‘μάς ο θεός» κ.α.

Ναι! Είναι δύσκολο να χαμογελάσεις όταν ο μισθός δε φτάνει ούτε για τα απαραίτητα και η μία δυσκολία μετά την άλλη, σου χτυπάνε δυνατά την πόρτα. Είναι δύσκολο να χαμογελάσεις όταν κάθε απόγευμα, μετά την απόλυτα βαρετή δουλειά σου, επιστρέφεις στο άδειο σου σπίτι, μόνος, χωρίς κάποιον να ανταλλάξεις μια κουβέντα, όπου πρέπει να μαγειρέψεις για εσένα, να σιδερώσεις για εσένα, να συμμαζέψεις για εσένα, να περάσεις τη βραδιά σου μόνος σου, με μόνη παρέα κάποια αδιάφορη ταινία του internet και πατατάκια… ελαφρός αλατισμένα!

Πώς να χαμογελάσεις όταν μια καταιγίδα ανησυχιών, βρέχει ασταμάτητα από πάνω σου, κάθε που βραδιάζει και τα αναπάντητα ερωτήματα για το κοντινό αλλά και μακρινό μέλλον, παραμένουν σε κατάσταση “κρυογενικής ψύξης”, μέχρι να έρθουν «καλύτερες μέρες».

Κι’ όμως, «όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει και τρόπος» λέει μια αγγλική παροιμία, ή όπως είπε ο Μέγας Αλέξανδρος «δεν υπάρχει τίποτα αδύνατο, για αυτόν που θα προσπαθήσει».

Κάτι που πρέπει όλοι να θυμόμαστε, είναι ότι όπως και για την καλοσύνη, τη καλημέρα, το ευχαριστώ, το παρακαλώ, έτσι και για το χαμόγελο, δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες, για το «πώς» και το «πότε». Δεν υπάρχουν όρια ή βοηθητικές γραμμές, δεν υπάρχουν ώρες και ημέρες που επιτρέπεται ή όχι. Είναι διαθέσιμο πάντα, ακόμα και στον ύπνο μας. Ακόμα και στις δύσκολες ώρες, ακόμα και όταν π.χ. ο εργοδότης μας το “απαγορεύει” (επειδή όταν κάποιος χαμογελά, αυτός νιώθει άβολα), ή στο λεωφορείο που όλοι οι επιβάτες φοράνε την ίδια απρόσωπη μάσκα, ή και στο σπίτι, έστω και μόνοι, ένα χαμόγελο θα αλλάξει τη διάθεση οποιουδήποτε ανθρώπου. Μια απλή μυική κίνηση του προσώπου, είναι ικανή να ανυψώσει τη ψυχολογία μας.

Όταν μας επιβάλουν τη στεναχώρια, τη λύπη, τα δάκρυα. Για κάθε δυσκολία που “στρώνουν” για εμάς στο δρόμο της ζωής μας, οι όποιοι “αλλεργικοί” στην ευτυχία των άλλων, να θυμάστε…«ό,τι δε μας σκοτώνει, μας κάνει δυνατότερους». Και ένα χαμόγελο, είναι μια καλή αρχή για την αντιμετώπιση της κάθε δυσκολίας που θα εμφανιστεί στο διάβα μας. Είτε αν αυτή η δυσκολία είναι τυχαία, είτε επιτηδευμένη (βλέπε: Τράπεζες, εφορία κλπ.).

Υπάρχουν άνθρωποι, στον ίδιο πλανήτη με εμάς, που αντιμετωπίζουν καθημερινά, αφάνταστα για εμάς προβλήματα. Έλλειψη καθαρού και πόσιμου νερού, έλλειψη οποιασδήποτε ιατρικής περίθαλψης, ασύλληπτα για εμάς προβλήματα υγείας (κυρίως λόγω της έλλειψης καθαρού νερού), όπως λέπρα, μαλάρια κ.α. Άνθρωποι που δεν έχουν καμία ελπίδα να εξασφαλίσουν το φαγητό της ημέρας.

Υπάρχουν γονείς, που έχουν χάσει το παιδί τους από κακουχίες, φτώχεια, αρρώστιες -για τις οποίες δεν υπάρχουν τα μέσα να καταπολεμηθούν-, πολέμους τους οποίους ποτέ οι ίδιοι δεν ζήτησαν να γίνουν, καταστροφές είτε φυσικές, είτε από ανθρώπινο χέρι και όμως! ανάμεσα σε αυτές τις απόλυτα δυστυχισμένες ψυχές, θα συναντήσουμε την ανάγκη, την επιθυμία, αλλά και την προσπάθεια, για ένα χαμόγελο. Γιατί ένα χαμόγελο αρκεί.

Το πιο σημαντικό από όλα, που δεν πρέπει να ξεχνάτε ποτέ, είναι ότι ένα χαμόγελο, προσφέρει στον εαυτό σας, αλλά και τους γύρω σας, πολλά περισσότερα από τα αντί-καταθλιπτικά χάπια που θα προτείνουν οι περισσότεροι γιατροί σήμερα, προσφέρει περισσότερα από ένα δάκρυ, περισσότερα από “κάτι” για να ξεχαστούμε (όπως ανούσιο χρόνο βλέποντας τηλεόραση), είναι η κινητήρια δύναμη για μια αλυσίδα σκέψεων και πράξεων που θα βελτιώσουν κάτι στη ζωή μας. Μπορεί να μη λυθούν όλα μας τα υπαρξιακά προβλήματα με ένα χαμόγελο, αλλά κάθε αρχή και δύσκολη.

Μα πάνω απ’ όλα όμως… μόνο και μόνο επειδή κάνει κάποιους άλλους να ανησυχούν, σας παρακαλώ… χαμογελάτε!

Ευχαριστώ

One Response

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *