Μπορούν τα φυτά να διαβάσουν τη σκέψη μας;

Έχουν συναισθήματα τα φυτά;

Ο Βέλγος λυρικός, δραματικός και φιλόσοφος, Μ. Μαίτερλιγκ, (Βραβείο Νόμπελ 1911) γράφει στο αριστούργημα του «η Νοημοσύνη των Φυτών» : «Ίχνη άπειρα, μιας νοημοσύνης επινοητικής και ζωηρής ανακαλύπτει κανείς, όχι μονάχα στον καρπό ή στο άνθος, αλλά σ’ ολόκληρο το φυτό, στα φύλλα, στις ρίζες, όταν θελήσεις να σκύψεις , για μια στιγμή, πάνω στη ταπεινή τους εργασία».

Εξήντα χρόνια αργότερα, τα αποτελέσματα των πειραμάτων του Cleve Backster, από το Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνιας, βεβαιώνουν ότι οι απόψεις του Μαίτερλιγκ ήταν προφητικές για την εποχή του.

Πειράματα με Αναπάντεχα Αποτελέσματα

o Backster σε μια δημόσια παρουσίαση των πειραμάτων του

Ο Backster είχε ειδικευτεί στους ανιχνευτές ψεύδους, οι οποίοι στις Η.Π.Α (σε αντίθεση με την Ευρώπη) γίνονται δεκτοί από τα δικαστήρια και χρησιμοποιούνται για την ανεύρεση της αλήθειας. Με τον ανιχνευτή ψεύδους μετριούνται οι ηλεκτρικές διακυμάνσεις που προκαλούνται από την αλλαγή συχνότητας της αναπνοής, της αρτηριακής πίεσης και της υγρασίας του δέρματος στον άνθρωπο. Οι ειδικοί μπορούν με την βοήθεια των καμπυλών που καταγράφει η συσκευή, να διαπιστώσουν αν το ερωτώμενο πρόσωπο λέει την αλήθεια ή όχι.

Ο Backster το 1966 είχε την ιδέα να συνδέσει τη δράκαινα που ήταν τοποθετημένη στο γραφείο του με τον ανιχνευτή ψεύδους. Γνώριζε ότι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να προκαλέσουμε σ’ έναν άνθρωπο μια αρκετά δυνατή αντίδραση, που θα αναπηδήσει το γαλβανόμετρο, είναι να απειλήσουμε την ευημερία του. Έτσι αποφάσισε να εφαρμόσει μια απειλή εναντίον του φυτού. Σκέφτηκε να βάλει φωτιά σ’ ένα φύλλο. Αλλά από τη στιγμή που ο Backster έκανε αυτή τη σκέψη, ο ανιχνευτής ψεύδους κινήθηκε. Η απλή πρόθεση του και μόνο ήταν ήδη αρκετή για να προκαλέσει την αντίδραση του φυτού. Ο Ερευνητής αναρωτήθηκε αν η δράκαινα αισθάνθηκε να απειλείται από τη σκέψη του και μόνο. Για να μπορέσει να εξακριβώσει τι ακριβώς συνέβαινε και πως συνέβαινε, ο Μπάξτερ, άρχισε να ερευνά λεπτομερειακά αυτό το πρωτοφανές φαινόμενο. Βρήκε συνεργάτες και συνέχισε τα πειράματα του σ’ ολόκληρη τη χώρα.

Μέσα στους επόμενους μήνες, τα διαγράμματα των φυτών πολλαπλασιάστηκαν. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι , τα φυτά δεν αντιδρούσαν μονάχα σε απειλές ανθρώπων, αλλά και σε τυχαίες απειλές, όπως ήταν η ξαφνική εμφάνιση ενός σκύλου μέσα στο δωμάτιο, ή σε έντονους θορύβους.

Για να δει αν ένα φυτό έχει μνήμη ο Μπάξτερ, κατέφυγε σ’ ένα τέχνασμα. Έξη από τους μαθητές πολυγράφων του Μπάξτερ, μερικοί απ’ αυτούς έμπειροι αστυνομικοί, ζήτησαν να πάρουν μέρος στο πείραμα. Με δεμένα τα μάτια, τράβηξαν από ένα καπέλο διπλωμένα χαρτάκια, που περιγράφανε πως επέτρεπε να ξεριζωθεί , να πατηθεί και να καταστραφεί εντελώς το ένα από τα δύο φυτά, που συμμετείχαν στο πείραμα και τα οποία είχαν τοποθετήσει στο ίδιο δωμάτιο. Ο δολοφόνος του φυτού θα έκανε το έγκλημα του κρυφά. Ούτε ο Μπάξτερ, ούτε κανένας από τους άλλους μαθητές του θα τον ήξερε. Μοναδικός μάρτυρας ήτανε το δεύτερο φυτό. Ενώνοντας έναν πολύγραφο με το φυτό που είχε επιζήσει και βάζοντας τους μαθητές τους να περάσουν ένας-ένας από μπροστά του, ο Μπάξτερ έλπισε πως θα έβρισκε το δολοφόνο. Και έτσι και έγινε` το φυτό δεν έδειχνε καμία αντίδραση στους πέντε μαθητές, αλλά όποτε πλησίαζε ο δολοφόνος, ο μετρητής έκανε σαν τρελός.

Αυτή είναι η Δράκαινα massangeana

Όταν το Φεβρουάριο του 1969 η Νάσιοναλ Γουαϊλντλάϊφ δημοσίευσε σειρά άρθρων (μερικοί τίτλοι: «Τα φυτά νοιώθουν πόνο, κι έχουν μνήμη», «Λουλούδια που ξεσκεπάζουν τον κλέφτη» «Γεράνια που μισούν, μηλιές που θλίβονται» κ.λ.π.) με τα αποτελέσματα των πειραμάτων του Μπάξτερ, προκάλεσε το ενδιαφέρον σ’ ολόκληρο τον κόσμο, ώστε οι νοικοκυρές και οι δημόσιοι υπάλληλοι, ν’ αρχίσουν να μιλούν στα φυτά τους, και να γίνει η Δράκαινα massangeana, το κατ’ εξοχήν φυτό που στόλιζε τα γραφεία και τους κοινόχρηστους χώρους των Εταιρειών

Επίσης εκατομμύρια αναγνώστες, στη πρώην, Σοβιετική Ένωση, διάβασαν γύρω από την ιδέα πως τα φυτά μεταδίνουν τα αισθήματα τους στον άνθρωπο, τον Οκτώβριο του 1970, όταν η Πράβδα, δημοσίευσε ένα άρθρο με τον τίτλο «Τι μας λένε τα Φύλλα; Τα Φυτά μιλούν….ναι, φωνάζουν». «Μόνο φαινομενικά δέχονται παθητικά τις ταλαιπωρίες τους και υποφέρουν σιωπηλά….» γράφει ο δημοσιογράφος της Πράβδα, Β. Τσέτκωφ. «Είδα , ο ίδιος με τα μάτια μου, αυτά τα καταπληκτικά φαινόμενα, όταν επισκέφτηκα το Εργαστήριο Τεχνικού Κλίματος στην πασίγνωστη Ακαδημία Γεωργικών Επιστημών Τιμιρυάζετ, στη Μόσχα». Ο δημοσιογράφος είχε πάρει συνέντευξη από τον καθηγητή Ιβάν Ισιντόροβιτς Γκουνάρ, ο οποίος, μαζί με το επιτελείο του, είχε κάνει εκατοντάδες πειράματα, με τα οποία είχε επιβεβαιώσει την παρουσία ηλεκτρικών ορμέμφυτων στα φυτά, παρόμοια με τα γνωστά νευρικά ορμέμφυτα του ανθρώπου.

Ο Καθηγητής Jagobis Bose

Διεξήγαγε ενδιαφέροντα πειράματα, συνδυάζοντας τη φυσιολογία, τη φυσική και την ανατομία και ερεύνησε πως αντιδρούν τα φυτά σε ηλεκτρικά ερεθίσματα. Παρατήρησε ότι η ευαίσθητη μιμόζα, παρουσιάζει αντανακλαστικά που μοιάζουν με αυτά ενός ζώου και ότι έχει ένα είδος νευρικού συστήματος, το οποίο απαρτίζεται από συγκεκριμένα κύτταρα. Επίσης ανακάλυψε ότι στη φλούδα ορισμένων φυτών πάλλονται κύτταρα που βοηθούν στην άντληση των χυμών μέσω του μίσχου, γεγονός που υπονοεί την παρουσία μια υποτυπώδους καρδιακής δραστηριότητας. Ο Bose προχώρησε στα πειράματα του, αποδεικνύοντας ότι η συνείδηση της ζωής, δεν εντοπίζεται σε περιοχές της φύσης, αλλά διαπερνά όλη τη Φύση.

Τα αρχικά πειράματα του Backster επαναλήφθηκαν με πλήρη επιτυχία από τον ερευνητή της ΙΒΜ Marcel Vogel. Και εκείνος, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, υπάρχει μια ζωτική δύναμη, ένα είδος παγκόσμιας δύναμης που περιβάλλει όλα τα πράγματα και τα οποία διαπερνά και μοιράζεται σε όλα τα βασίλεια της φύσης, συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 o Δρ. T. C. Singh, βοτανολόγος στο πανεπιστήμιο Annamalli στην Ινδία, ανακάλυψε ότι η hydrilla, ένα υδρόβιο φυτό, αντιδρούσε όταν παιζόταν μουσική. Ο Singh ξεκίνησε πειράματα των οποίων τα αποτελέσματα τον ενεθάρρυναν. Με την βοήθεια ενός μεγαφώνου, που έπαιζε σε διάφορους αγρούς του Μαντράς, για 3 ώρες κάθε πρωί, το charukesi raga , κατάφερε να αυξήσει την σοδειά των φυστικοπαραγωγών και των καπνοπαραγωγών κατά 50% .

Την ίδια όμως επίδοση είχαν και τα πειράματα του Τζώρτζ Σμίθ, στην αγροτική κοινότητα, Νόρμαλ, στο Ιλιννόις. Φύτεψε καλαμπόκι σόγια , σε δύο ίδια θερμοκήπια και στο ένα έβαλε ένα πικ άπ να παίζει, την «Γαλάζια Ραψωδία»του Γκέρσουν. Τα αποτελέσματα ανάγκασαν το Υπουργείο Γεωργίας του Καναδά, να ζητήσουν τη βοήθεια του Σμίθ. Η έρευνα σχετικά με την αντίδραση των φυτών στη μουσική, πήρε διαστάσεις την δεκαετία του 1960-1970 και εστιάστηκε στην καταγραφή εκείνων των ήχων που κάνουν τα φυτά να μεγαλώνουν, πιο γρήγορα, με απώτερο σκοπό την αύξηση της αγροτικής παραγωγής

Έτσι οι Ρώσοι, οι Καναδοί και οι Αμερικανοί, με τα πειράματα των υπερηχητικών συχνοτήτων είχαν να αυξήσουν την ανάπτυξη του κριθαριού, του ηλίανθου, του έλατου, του πεύκου, της φασολιάς, και άλλων σπόρων και δενδρυλλίων.

Το 1968 η Ντόροθυ Ρέτταλλακ, από το Ντένβερ, ξεκίνησε μια σειρά επιστημονικών πειραμάτων, γύρω από την επίδραση της μουσικής επάνω στα φυτά. Σε ένα άδειο δωμάτιο, τοποθέτησε φιλόδεντρα, σιτάρι, ρεπάνια, γεράνια, και Αμερικανικές βιολέτες. Κρέμασαν φώτα grolyx, πάνω από μια ομάδα και της παίζανε, από μια μαγνητοφωνημένη ταινία, συγκεκριμένες νότες μουσικής. Η ομάδα της Ντόροθυ, κατέγραψε ότι η κλασική μουσική και η τζαζ βοηθούν τα φυτά να αναπτυχθούν, ενώ διαπιστώθηκε ότι η σκληρή ροκ μουσική έχει δυσμενή επίδραση επάνω τους.

Συνεχίζεται…………

(Αναλογίες τέλειες και αρμονικές αποκαλύπτονται μπροστά τα μάτια μας. )

(Ποια ιδιοφυΐα είναι ο σχεδιαστής αυτής της απόλυτης συμμετρίας;)

( τι άλλο μπορεί να δηλώνει αυτή η καταπληκτική ακρίβεια, παρά την ύπαρξη μιας άγνωστης σε μας, νοημοσύνης;)

(Ποιος δεν μένει εντυπωσιασμένος απ’ αυτήν την υψηλή την τέχνη;)

(περίτεχνα σχέδια ξετυλίγονται μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας.)

Βιβλιογραφία και πηγές:

Ενεργειακά φυτά – Εκδόσεις Νότος

Η Νοημοσύνη των φυτών – εκδ. Χατζηνικολή

Η Μυστική ζωή των φυτών – εκδ. Χατζηνικολή

Η ωραιότερη ιστορία των φυτών – εδ, Κριτική

Άρθρο της Νατάσσας Βαρσάκη: Αναζητώντας την νοημοσύνη των φυτών

Άρθρο του Ορέστη Δαβίδα :Αλγεβρικές διαστάσεις

Αναδημοσίευση:

www. Math.smith.edu.phyllo.expo

www. Esoterika.gr

www. MATHSFORYOO.GR

Τα φυτά Γνωρίζουν καλά…… Μαθηματικά

Πρόσφατα, στη Μασαχουσέτη, στο κήπο του Κολεγίου Smith , έγινε μια έκθεση φυτών, με την συμμετοχή πολλών επιστημόνων. Μια έκθεση, με την εντυπωσιακή επίδειξη των νόμων της Φύσης και πως αυτοί παρουσιάζονται, με μαθηματική ακρίβεια, μέσα από την ανάπτυξη των φυτών.

Απλές μαθηματικές αναλογίες και άλλες φορές νόμους που μπορούν μόνο να προσεγγίσουν δυναμικά μαθηματικά, τα οποία χρησιμοποιούνται στην ερμηνεία χαοτικών συστημάτων από τη σύγχρονοι θεωρία τους χάους, οι μαθηματικοί,κατάφεραν να προσεγγίσουν αυτές τις φυσικές διαδικασίες.

Στην Μαργαρίτα Μπέλα (Bellis perenis) υπάρχουν 21 έλικες προς την μία κατεύθυνση και 34 προς την άλλη.

Για παράδειγμα, οι έλικες ανάπτυξης των φυτών ακολουθούν συχνά τη γνωστή (στους σχετικούς με τα μαθηματικά ) ακολουθία Fibonacci (1,1,2,3,5, 8, 13…..). Έτσι παρουσιάζεται ένα φυτό που έχει 8 έλικες προς την κατεύθυνση της φοράς του ρολογιού και 13 προς την αντίστροφη. Αλλά το 8 και το 13 είναι δυο διαδοχικοί αριθμοί στην ακολουθία Fibonacci. Μάλιστα η ακολουθία Fibonacci. Αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ανάπτυξης πολλών φυτικών ειδών, όπως ανακαλύπτει η έρευνα Αμερικανών και Γάλλων επιστημόνων.

Στα κουκουνάρια υπάρχουν 8  προς την μία κατεύθυνση και 13 προς την άλλη.

Τελικά τα φυτά ξέρουν καλά μαθηματικά και όπως φαίνεται η Φύση ολόκληρη υπακούει σε μαθηματικές αρμονίες….. «Ο Θεός Γεωμετρεί» για άλλη μια φορά μπροστά στα έκπληκτα μάτια του ανθρώπου, που το πολύ που μπορεί να κάνει είναι να ανακαλύψει αυτές τις κρυμμένες αρμονίες του Σύμπαντος.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *