Ο Επιμένων Τουρκικά

Ένα Συγχαρητήριο Τηλεγράφημα στους Κωνσταντινουπολίτες

Έχω επισκεφτεί την Κων/πολη αρκετές φορές, αλλά πρόσφατα την επισκέφτηκα για πρώτη φορά, για επαγγελματικό λόγο. Πρώτη φορά λοιπόν, διαπίστωσα κάτι που ενώ ήταν πάντα μπροστά στα μάτια μου, δεν το είχα παρατηρήσει ποτέ πριν. Σε μία πόλη 15 εκ. κατοίκων, μία πόλη αρκετά τουριστική, μία πόλη με μεγάλη εμπορική κίνηση, δεν υπάρχουν ξενόγλωσσες επιγραφές. Όλες μα όλες οι επιγραφές, από το μικρό μαγαζάκι της γωνίας, μέχρι της οποιαδήποτε παν-τουρκικής κάλυψης εταιρίας (πχ. κινητής τηλεφωνίας), όλοι, χρησιμοποιούν τη γλώσσα τους -την Τουρκική- στις επωνυμίες των επιχειρήσεών τους, άρα και στις επιγραφές τους, στα διαφημιστικά φυλλάδια, στις αφίσες, στην τηλεόραση, στο ράδιο κλπ.
Οι έμποροι της Τουρκίας, μιλάνε τουρκικά! Τη γλώσσα των πελατών τους.

Η άμεση αντίδραση βέβαια του οποιουδήποτε Έλληνα, είναι ο εθνικισμός, αλλά εγώ θα προτιμήσω να το αποκαλέσω… αυτονόητη λογική.
Είσαι κάτοικος μιας οποιαδήποτε χώρας (ας πάρουμε το συγκεκριμένο παράδειγμα, την Τουρκία). Η γλώσσα που μιλάς είναι τα τουρκικά. Η γλώσσα που μιλάνε όλοι γύρω σου, είναι τα τουρκικά. Θέλεις όλοι αυτοί οι άνθρωποι, να καταλαβαίνουν με τι εμπορεύεσαι, θέλεις να το κάνουν αυτό άμεσα, με μία ματιά, πχ. κοιτώντας την επιγραφή του καταστήματός σου. Και αυτό, στην Κων/πολη είναι όχι μόνο εφικτό αλλά και πολύ απλό, είναι αυτονόητο. Γιατί ξενόγλωσση επιγραφή, δεν υπάρχει. Ούτε στο τουριστικό κέντρο, την παλιά πόλη (Σουλταναχμέτ), όπου βρίσκεται η Αγία Σοφία, και μία θάλασσα τουριστικών καταστημάτων, ούτε σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή της Πόλης.
Κάθε κανόνας βέβαια, έχει και τις εξαιρέσεις του. Μεγάλες πολυεθνικές, όπως πχ. Η Nike, Αddidas, Philips, Siemes, Mercedes κλπ, εξοπλίζουν οι ίδιοι τα καταστήματα-αντιπροσώπους τους, όπου και αν βρίσκονται στον πλανήτη. Και όπως γνωρίζουμε, κανείς δε λέει όχι σε μια “τζάμπα” επιγραφή που πιάνει απ’ άκρη σ’ άκρη, την πρόσοψη του καταστήματός σου… Μια τέτοια κατασκευή κοστίζει και μάλιστα αρκετά. Αλλά, αυτές οι επιχειρήσεις είναι πολύ συγκεκριμένες και συνθέτουν μια λίστα που είναι αρκετά μικρή και ασήμαντη, σε σύγκριση με τις -ίσως- εκατοντάδες χιλιάδες υπόλοιπες επιχειρήσεις που φιλοξενεί η Κων/πολη.

Αλλά για πιο λόγο επικρατεί αυτή η “εθνικιστική”… αυτονόητη λογική; Λοιπόν… ρώτησα.
Γιατί όλες οι επιγραφές είναι στα τουρκικά”; “Σε τι γλώσσα θέλεις να είναι”; Μου απάντησε ένας ιδιοκτήτης καταστήματος υποδημάτων. “Στην Τουρκία είμαστε”.

Το ίδιο μου απάντησε ο υπεύθυνος σε άκρος τουριστικό χαμάμ, ένας σερβιτόρος σε εστιατόριο απέναντι από την Αγία Σοφία και ο υπάλληλος υποδοχής στο ξενοδοχείο που έμεινα.
Δηλαδή… Ο Τούρκος καταστηματάρχης, ή επιχειρηματίας, δεν έχει σκεφτεί ποτέ σαν επιλογή κάτι άλλο, πέρα από το να χρησιμοποιήσει τη ίδια του τη γλώσσα. Ο Τούρκος καταστηματάρχης ή επιχειρηματίας, θεωρεί παράλογο, το να χρησιμοποιήσει ένα ξένο όνομα για την επιχείρησή του. Από πού κι’ ως πού; Αν θέλεις Αγγλικές επιγραφές, να πας στην Αγγλία, στην Αμερική, στην Αυστραλία…. Στην Τουρκία, μιλάνε όλοι τουρκικά. Ένα και ένα, κάνουν δύο. Απλό είναι, δεν είναι πυρηνική φυσική.

Αν και το θεωρώ “όνειρο θερινής νυκτός”, ίσως μια μέρα, ο Έλληνας επιχειρηματίας, να καταλάβει και αυτός το εξής: Δεν είναι “μαγκιά” η εύκολη επιλογή μιας ξένης λέξης για το κατάστημα/επιχείρησή σου, την οποία μπορεί, αλλά μπορεί και να μην την γνωρίζουν οι πελάτες σου (και κάποιες φορές δε γνωρίζει ο ίδιος ο επιχειρηματίας τι σημαίνει). Μαγκιά είναι να τιμάς τη γλώσσα σου. Μαγκιά είναι να σπάσεις το κεφάλι σου, να βρεις μια όμορφη, έξυπνη, “πιασάρικια” λέξη, που θα κάνει εντύπωση και θα βελτιώσει τον φυσικό αριθμό επισκεπτών του καταστήματος/επιχείρησής σου. Μαγκιά είναι να μπορείς να καταλάβεις και να εφαρμόζεις με επιτυχία, απλή αριθμητική του νηπιαγωγείου, χωρίς να εμπλέκεις στη ζωή σου ανούσια και πολύπλοκα μαθηματικά που δε σου προσφέρουν τίποτα.
Μαγκιά φίλε Έλληνα, είναι να ανοίξεις λίγο τα μάτια σου, να ανοίξεις λίγο το μυαλό σου, να αρχίσεις να μιλάς τη γλώσσα σου και να σταματήσεις να κάνεις “μπεεε”.

Ευχαριστώ.

Υ.Γ. Ο ξένος επισκέπτης που θα μπει να αγοράσει κάτι, ή να πιει ένα καφέ, ή να χαζέψει, δε θα το κάνει επειδή “εκτίμησε” την ξενόγλωσση επιγραφή σου. Είναι τουρίστας. Θα μπει επειδή είδε κάτι που του τράβηξε την προσοχή στη βιτρίνα σου, είδε κόσμο να κάθετε στο καφέ σου, έχει χρόνο να ξοδέψει -σαν τουρίστας που είναι- και πέρασε το κατώφλι σου, ίσως και χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Οι περισσότεροι από αυτούς, ούτε καν πρόσεξαν τι λέει η επιγραφή σου, που είναι ξενόγλωσση, με δικαιολογητικό… τον ίδιον περιφερόμενο αυτόν τουρίστα. Αν διαβάζει αυτό το άρθρο κάποιος που έχει ξενόγλωσση επιγραφή στο κατάστημά του, μπορεί να το ελέγξει: Ρωτήστε τον επόμενο ξένο πελάτη σας, τι λέει η επιγραφή σας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *