Σκόρπιες Αράδες

Πριν από μέρες διάβαζα σκόρπιες κάποιες αράδες,

για φύση που νεκρώνουνε βοριάδες και νοτιάδες,

για φθινοπωρινές βροχές, πούν μόνο θεωρία,

για κεραυνούς και γι΄ αστραπές, μα τίποτα ουσία.

Για μια βαρκούλα στ΄ ανοιχτά το κύμα να παλεύει

για τ΄ ουρανού τα χρώματα, π΄ απ΄ το γιαλό τα κλέβει.

Για φύλλα πούνε κίτρινα στα δένδρα που μαδούνε

Και για ευαίσθητες ψυχές όπου μελαγχολούνε

Και σαν φανεί φθινόπωρο ν΄αντέξουν δεν μπορούνε

Και στο παράθυρο μπροστά ώρες πολλές ρεμβάζουν

αντί να βάλουν στη φωτιά δυο όσπρια να βράζουν

και δε θωρούν πως οι φθορές το νέο ετοιμάζουν.

Το φύλλο, που κιτρίνισε, έπεσε και σκεπάζει

σπόρο του νέου του δεντρού, που τώρα ρίζες βγάζει.

Kι όταν θ΄ αρχίσουν οι βροχές το φύλλο θα σαπίσει

λίπασμα θέλει να γενεί του νιου δεντρού ν΄ ανθίσει.

Φωτογραφία: Γιώργος Αγγελάκης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *