Yanni Spiridakis

Αρχίζοντας απ’ την Αρχή

Έχω εικόνες ανθρώπων για τους οποίους συζητούσε η γειτονιά πως είναι πλούσιοι την ίδια ώρα που εκείνοι πάλευαν σκληρά για μια ζωή χωρίς χρέη.

Η Μέρα που Ξύπνησε το Νέο μου Εγώ

Για όλη μου την ζωή ζούσα με Εξωτερική Έδρα Ελέγχου. Κατέληξα ένα ετεροπροσδιοριζόμενο άτομο που φόρτωνε τις μπαταρίες του όποτε οι γύρω του ήταν ευχαριστημένοι.

Kάποιοι Mπερδεύουν τα Παιδιά (τους) με Tάπερ

Τα παιδιά μου δεν είναι τάπερ. Είναι το μεγαλύτερο δημιούργημα μου. Είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα μου. Είναι ο σημαντικότερος λόγος που αισθάνομαι περήφανος για τον εαυτό μου.

Εσύ πλένεις ακόμα τον… αράπη;

Τότε που όλα εκεί έξω δεν ήταν παρά ένας άγνωστος αχανής κόσμος. Τότε που η γνώση ήταν τόσο βαθιά σε λεωφόρους που δεν είχα καν ξεκινήσει να περπατάω και οτιδήποτε μπορούσα να αντλήσω φαινόταν σαν κάτι θεόρατο.

H Aπληστία του να Eίσαι Παιδί
Καληνωρίσματα από το +yannidakis Δεκαετία του 90. Λονδίνο. Σε κάποιον όροφο του καταστήματος Harrods, εγώ και ο υπομονετικός μου αδερφός που με περιμένει να επιλέξω ποιο παιχνίδι…
Η Μία
Σύντομες ιστορίες στα όρια της φαντασίας & του ρεαλισμού χωρίς (κανονικό) τέλος   Μια φορά σε έναν καιρό στο +yannidakis Με τα χέρια του να τρέμουν προσπάθησε…
Η αδράνεια του ενήλικα
Η αδράνεια του ενήλικα θέτει σε κίνδυνο το μέλλον μας δηλαδή τα παιδιά Καληνωρίσματα, πριν μπω στον σημερινό προβληματισμό θα γράψω ένα γενικό σχόλιο για…